หิมะ
posted on 06 Dec 2009 23:43 by seta-brahms in Theater-of-the-Absurd
หิมะโปรยโรยร่วงใต้ดวงดาว
ดูวับวาวพราวพรายประกายใส
พอลมมาพาพัดกระจัดกระจาย
ก็ดูแลแค่คล้ายซากหัวใจ
(เครดิตรูป : http://mi9.com)
หิมะโปรยโรยร่วงใต้ดวงดาว
ดูวับวาวพราวพรายประกายใส
พอลมมาพาพัดกระจัดกระจาย
ก็ดูแลแค่คล้ายซากหัวใจ
(เครดิตรูป : http://mi9.com)
ตอนนั่งนึกทึกทัก - มักคักคึก
พอนั่งตรึกไตร่ตรอง - กลับหมองสร้อย
ตะวันเลื่อนเดือนตามโมงยามคล้อย
จะเฝ้าคอยหรือปล่อยไป - อย่างไรดี?
(เครดิตรูป : http://www.hoax-slayer.com)
เหม่อมองนอกหน้าต่าง ใบปลิวคว้างกลางเวหา
แดงเหลืองละลานตา ลอยถลาก่อนร่วงไป
รำลึกถึงคิมหันต์ จุมพิตนั้นยังตรึงใจ
มือคู่นั้นที่แสนไกล เคยกุมไว้ได้แม่นมั่น
เมื่อเธอร้างลาหาย ทุกวันคล้ายนานนิรันดร์
แว่วเสียงเพลงเหมันต์ เมื่อวานวันเคยได้ฟัง
โอ้เธออยู่ที่ไหน คิดถึงใจแทบภินท์พัง
ยามใบไร้กำลัง แล้วหลุดรังร่วงลงดิน