Journey to the Mind

ฉันเป็นคนไม่ค่อยประสีประสากับความรักเท่าไรนักแต่ฉันก็ไม่มั่นใจว่าแท้ที่จริงแล้วฉันหมายความอย่างที่พูดหรือเปล่า? ช่วงชีวิตที่ผ่านมา ถ้าจะนับเรื่องความรักอันข้องแวะกับเพศวิถีแล้ว ฉันยังจัดว่าอ่อนประสบการณ์ตรงและไม่่ค่อยได้คบใครเป็นคู่อย่างที่คนส่วนใหญ่ในวัยฉันทำกัน ฉันอาจเป็นมนุษย์ที่ผิดแผกแปลกต่างในสายตาของหลายๆ คน ทว่าฉันก็ยังยืนยันความคิดอ่านของฉัน ยังยืนยันในความรู้สึกที่แท้จริงของฉัน ไม่ว่ามันจะไม่เข้าร่องเข้ารอยกับวิถีทางในสังคมแวดล้อมที่ฉันอยู่ก็ตาม ฉันไม่คิดว่าความรักในเชิงเพศนั้นจะต้องเป็นไปตามครรลองของการป้อจีบ การนัดเดท การสารภาพรักด้วยวาจาอันหวานซึ้ง การกระจู๋กระจี๋อย่างโรแมนติกหรือน่ารักคิกขุ หรือจะพฤติกรรมอื่นใดก็ตาม สำหรับฉันแล้ว ความรักไม่ต่างอะไรไปจากเพียงความรู้สึกอันแรงกล้าแบบหนึ่งที่ฉันมีให้กับคนๆ หนึ่งหรือคนหลายคนเท่านั้น 

ฉันไม่ใคร่ให้ความสำคัญกับการสารภาพรักด้วยวาจาเท่าไรนัก ฉันไม่อาจปฏิเสธว่าฉันก็เคยเอ่ยคำว่า ชอบ แก่เด็กสาวผู้หนึ่ง แต่นั่นก็เป็นการกระทำในวัยเด็กผู้ซึ่งไม่เคยได้เรียนรู้ความรัก ฉันไม่เคยปักใจเชื่อกับลมปากอันบางเบาที่พ่นออกมาแล้วก็สลายหายไปในอากาศ แท้จริงแล้วความรักไม่ต้องการการบอกกล่าวใดๆ คำรักที่พร่ำออกไปแต่ปราศจากการกระทำนั้นเป็นสิ่งที่มีความหมายจริงละหรือ? ฉันยังคงเชื่อมั่นและยืนยันว่าหากรักใครสักคนจริง สำหรับฉัน ฉันคงไม่กล่าวคำรักเพื่อสารภาพรักอีกแล้ว หากต้องกล่าวคำรัก มันคงเป็นไปเพื่อจุดประสงค์อื่น แต่ไม่ใช่เพื่อสารภาพรักเป็นแน่ คำพูดนั้นบอบบางอย่างอากาศธาตุ อ่อนแอยิ่งกว่าปราสาททรายที่สลายเพียงถูกคลื่นเบาๆ ซัดเข้าใส่ เปราะแตกง่ายดั่งฟองสบู่ที่ถูกสัมผัสเพียงเบาๆ คำพูดจึงเป็นสิ่งที่ไม่เคยจีรัง และในคำพูดนั้น โดยลำพังตัวมันเองไม่เคยสามารถสื่อสารอะไรออกมาได้ทั้งหมดอย่างแท้จริงเลย ใช่ ฉันเชื่อมั่นในการกระทำเท่านั้น และฉันก็คิดว่าการที่คนที่ฉันรักนั้นจะรู้และเข้าใจในความรู้สึกของฉันหรือเปล่านั้นก็คงเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ความปรารถนาเดียวของฉันที่มีให้กับคนที่ฉันรักก็คือ ขอเพียงเขามีความสุข เท่านั้นก็เกินพอ ฉันเคยฝังใจเชื่ออย่างนั้น ฉันเคยคิดว่าฉันได้ค้นพบนิยามอันแท้จริงและยิ่งใหญ่สำหรับความรัก ว่าความรักควรบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่ควรมีเงื่อนไขหรือคาดหวังสิ่งตอบแทนใดๆ จากความรัก หรือจากคนที่เรารัก ฉันเคยฝังใจเชื่ออย่างนั้น และเคยพร่ำบอกความเชื่อนี้แก่คนรอบตัว 

ความรักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนสำหรับฉันเป็นเหมือนอุดมคติอันสูงส่ง ฉันเคยคิดและยังคงคิดอยู่เสมอถึงเรื่องที่ว่าฉันจะยอมทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคนที่ฉันรักได้ไหม ฉันเคยนั่งเฝ้าจินตนาการถึงการยอมสละสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะร่างกาย ชีวิต จิตใจ หรือวิญญาณ เพื่อคนที่ฉันรัก ฉันในจินตนาการของตนเองตะโกนกู่ก้องอย่างสุดเสียงว่า ฉันทำได้ ฉันทำได้ ฉันทำทุกอย่างได้เพื่อเธอ แต่จนถึงบัดนี้ฉันเองก็ยังไม่เคยมีโอกาสพิสูจน์ว่าฉันจะสามารถทำได้อย่างที่ตัวฉันในจินตนาการได้เอ่ยอย่างมาดมั่นเอาไว้หรือไม่ แต่กระนั้นฉันก็ยังเคยเปรยกับเพื่อนของฉันถึงรักแบบอุดมคตินี้ บางคนหัวเราะร่าและเยาะหยันว่าเขาไม่เคยเชื่อเรื่องแบบนี้ หนำซ้ำยังเชื่ออีกว่าเราทุกคนต่างต้องการสิ่งตอบแทนทั้งนั้น ฉันยังคงยืนยันและนึกเถียงทุกคนที่คิดแบบนั้น และดูเหมือนว่าฉันจะมั่นใจในจินตนาการ ความคิด และความรู้สึก ของตัวตนอันไร้เดียงสาของฉันเสียเหลือเกิน...